Milli Edebiyat Dönemi Roman ve Hikayelerin Genel Özellikleri
  • Millî Edebiyat Döneminde roman ve hikâyenin en önemli özelliği dil anlayışında gizlidir. Servet-i Fünûn ve Fecr-i Âti Döneminin aksine, eserlerde toplumun anlayabileceği sade bir dil kullanılmıştır.
  • Bu dönemde roman ve hikâye, ulusal bir nitelik ta­şır. Konular, tip ve karakterler daha çok, Türk mille­tinin hayatından alınmıştır. Millî Mücadele, en çok işlenen konuların başında gelir.
  • Millî Edebiyat akımının hikâye ve roman alanında­ki en önemli özelliklerinden biri de, "memleket edebiyatı" çığırının başarılı ilk örneklerinin verilmiş olmasıdır. Tanzimat ve Edebiyat-ı Cedîde hikâye ve romanlarında olayların İstanbul sınırları içine hap­sedilmesine, yazarların memleket sorunlarına ka­palı durmasına karşılık, bu devirde, bütün sanat eserleri, özellikle hikâye ve roman, yurdun her kö­şesine açık tutulmuş ve her tabakadan halkın ha­yatı konu olarak ele alınmıştır.
  • Gözleme önem verilmiş, yazarların büyük bir bölü­mü eserlerini realizmin etkisiyle kaleme almıştır.
  • Tanzimat'la birlikte başlayan Doğu-Batı çatışması, bu dönemde kendini iyiden iyiye hissettirir. Özellik­le Balkan Savaşı ve Birinci Dünya Savaşı'nda Batı'nın gerçek yüzünün görülmesi aydınlarımızı dü­şünmeye yönlendirmiştir. Bu da hikâye ve romana yansımıştır.
  • Türk hikâye ve romanı, ilk kez bu dönemde kavmi döneme ve Türklerin uzak geçmişine yer vermeye başlamıştır.
  • Hikâye ve romanlarda eski dönemin nesnel bir eleştirisi vardır. Eski dönemler eleştirilmekle birlik­te onların iyi ve güzel yönleri de belirtilir.
Yorumlar (0)Add Comment

Yorum yaz
daha küçük | daha büyük

busy
 

Kayıt - Giriş



Bunlari Biliyor musunuz?

Şehzadelerin sünnet düğünlerini ve "kadın sultan"ların düğün törenleriyle ilgili eserlere "surname" adı verilir. Manzum (genellikle kaside biçiminde) olanları da vardır.
Perşembe, 08/28/2014 13:03
Telif Hakkı © 2014 Open Source Matters. Tüm Hakları Saklıdır.
Joomla! GNU/GPL lisansı altında özgür bir yazılımdır.